Μαθηματικά
Fibonacci και χρυσή τομή
Μοτίβα που ξανασυναντάμε
Η ακολουθία Fibonacci ξεκινά 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, και κάθε όρος είναι το άθροισμα των δύο προηγούμενων. Ο Leonardo της Πίζας την παρουσίασε στο βιβλίο του «Liber Abaci» το 1202, με ένα πρόβλημα αναπαραγωγής κουνελιών. Ο λόγος διαδοχικών όρων πλησιάζει τη χρυσή τομή, περίπου 1,618.
Αριθμοί Fibonacci εμφανίζονται στη φύση, π.χ. στις σπείρες των σπόρων του ηλιοτροπίου και στα πέταλα ορισμένων λουλουδιών, επειδή οι διατάξεις αυτές βοηθούν στη βέλτιστη πλήρωση του χώρου. Πολλοί ισχυρισμοί όμως, για τη χρυσή τομή στην τέχνη και στα σώματα, είναι υπερβολικοί ή μη τεκμηριωμένοι.
Αξίζει να είμαστε επιφυλακτικοί: τα μοτίβα είναι όμορφα, αλλά δεν εξηγούν τα πάντα, και η ψευδοεπιστήμη τα αγαπά.
Το ήξερες; Ο αριθμός φ της χρυσής τομής ικανοποιεί την εξίσωση φ² = φ + 1.
Δες το άρθρο στο διαδραστικό site →Διάβασε και
- Οι πρώτοι αριθμοί — Τα «άτομα» των αριθμών
- Ο αριθμός π — Ο λόγος που ακολουθεί κάθε κύκλο
- Πιθανότητες και τύχη — Γιατί ο εγκέφαλός μας κάνει λάθος με το τυχαίο
- Ο Ευκλείδης και η γεωμετρία — Ένα βιβλίο που χρησιμοποιήθηκε για αιώνες
- Άπειρο: δεν είναι όλα ίσα — Ο Cantor και τα μεγέθη του απείρου
- Κρυπτογραφία: μυστικά με μαθηματικά — Πώς προστατεύονται τα μηνύματά μας
- Θεωρία γραφημάτων — Ο γρίφος των γεφυρών
- Η άλγεβρα και οι εξισώσεις — Η τέχνη του άγνωστου